27 بهمن 1404
دوست رفاقت افت نتیجه آزمون انگیزه تمرکز
تقریباً همهمون یه دورهای از زندگیمون این سؤال لعنتی اومده سراغمون:
«این دوستم داره کمکم میکنه یا یواشیواش داره منو نابود میکنه؟»
سؤال سختترش اینه که وقتی میبینی بعد از هر بار حرف زدن با یه دوست:
باید چکار کنی؟ قطع رابطه؟ تحمل کنی؟ خودتو عوض کنی؟ یا کلاً بیخیال مسیرت بشی؟
ما دوستهامون رو تصادفی انتخاب نمیکنیم؛ ولی متأسفانه تأثیرشون رو هم دستکم میگیریم.
مغز انسان طوری طراحی شده که:
تو میانگینِ ۵ نفری هستی که بیشترین وقت رو باهاشون میگذرونی.
حالا تصور کن توی جمعی هستی که:
بعد تعجب میکنی چرا: تمرکزت کم شده، انگیزهات رفته، و افت نتیجه آزمون گرفتی.
دوست ناامیدکننده لزوماً آدم بدی نیست. اینجا نکته مهمه.
دوست ناامیدکننده کسیه که بعد از تعامل باهاش:
همهچی بده: کنکور بده، درس بده، آینده بده، سیستم بده.
کنار این دوست، امید جرم محسوب میشه.
مدام: «فلانی جلوتره» «فلانی بهتر میخونه»
نتیجه؟ اعتمادبهنفس لهشده و افت نتیجه آزمون.
وقتی میخوای جدیتر بشی:
همیشه مظلوم:
کنارش باشی، یاد میگیری مسئولیت نپذیری.
خیلی وقتها وقتی افت نتیجه آزمون میگیری، دنبال دلیل درسی میگردی:
اما کمتر کسی نگاه میکنه به:
«من بیشتر با کی وقت میگذرونم؟»
دوستی که:
مستقیم روی: تمرکز → یادگیری → عملکرد آزمون اثر میذاره.
قرار نیست با هر دوست سخت، رابطه رو قطع کنی. ولی قرار هم نیست خودتو قربانی کنی.
لازم نیست دشمن بسازی؛ فقط لازم نیست همه رو همراه خودت ببری.
دوست خوب، کسی نیست که همیشه حالتو خوب کنه؛ کسیه که اجازه بده خودت رشد کنی.
اگر میبینی:
شاید وقتشه بهجای عوضکردن کتاب، محیط انسانی اطرافت رو عوض کنی.
تعداد مشاهده (33) نظرات (0)