26 آذر 1404
اگر الان دیماهه و هنوز بین موندن تو خونه و رفتن به پانسیون مرددی، بدون این دودلی کاملاً طبیعیه. دیماه دقیقاً همون نقطهایه که خیلیها تصمیم اشتباه میگیرن؛ یا دیر میرن، یا بد میرن، یا کلاً نمیرن.
این مقاله قرار نیست بگه «پانسیون خوبه یا بده»، قراره بگه «چه زمانی، برای چه کسی، با چه هدفی پانسیون جواب میده».
تا قبل از دیماه، کنکور هنوز «قابل جبران» بهنظر میرسد. آدم حس میکند وقت هست، میشود بعداً جدیتر شد.
اما از دیماه به بعد:
دیماه شروع فشار واقعی کنکور است؛ نه بهخاطر درس، بلکه بهخاطر ذهن.
مشکل خانه «سکوت» نیست؛ مشکل خانه «کنترل ذهن» است.
از دیماه به بعد:
دیماه به بعد، کنکوریها بیشتر از اینکه با درس بجنگند، با حواسپرتی میجنگند.
اشتباه رایج:
«محیط را عوض میکنم، همهچی درست میشود»
نه. پانسیون معجزه نمیکند. پانسیون فقط این کارها را میکند:
اگر برنامه، هدف و روش نداشته باشی، پانسیون فقط یک جای ساکتِ گرون است.
دیماه شروع درس سخت میشود. پانسیون باعث میشود «شروع» اجباری شود.
در پانسیون، وقتی بقیه دارند میخوانند، تو هم ادامه میدهی.
پانسیون ذهن را مجبور میکند روی یک کار بماند.
پانسیونهایی که روی «تمرکز و نظم» کار میکنند، نه روی تبلیغ، معمولاً برای دیماه مناسبترند.
برای مثال، بعضی پانسیونها مثل پانسیون مطالعاتی خوش سیما بیشتر تمرکزشان روی ایجاد فضای آرام و منظم است، نه شعار دادن؛ که این دقیقاً چیزی است که دیماه به بعد لازم است.
کنکوریهایی که دیماه تصمیم درست میگیرند، معمولاً میگویند:
دیماه نه زمان جبران کامل است، نه زمان تسلیم؛ دیماه زمان تصمیم عاقلانه است.
اگر:
پانسیون میتواند ابزار خوبی باشد؛ به شرطی که بدانی چرا میروی و چه میخواهی.
تعداد مشاهده (33) نظرات (0)